
Τελευταία, όλο και περισσότερο, γίνεται λόγος για τους άμεσους κινδύνους εξαιτίας της υπερθέρμανσης του πλανήτη που κατοικούμε. Το


Η τραγωδία του Τσερνομπίλ (1986) σχεδόν ξεχάστηκε. Σε παγκόσμιο επίπεδο αρχίζει να αναζωπυρώνεται και πάλι το ενδιαφέρον για την πυρηνική ενέργεια. Προτείνεται ως λύση για άφθονη ενέργεια, χωρίς καυσαέρια, παρά το ρίσκο ραδιενεργού μόλυνσης, το οποίο θα παραμείνει για χιλιετίες. Τα πυρηνικά εργοτάξια προσφέρουν μεγάλη ισχύ χωρίς να απαιτούν απέραντες εγκαταστάσεις όπως τα αιολικά και ηλιακά πάρκα. Εκπέμπουν ελάχιστο διοξείδιο του άνθρακα και το υλικό με το οποίο λειτουργούν δεν κινδυνεύει να εξαντληθεί τις επόμενες δεκαετίες, όπως τα ορυκτά καύσιμα. Για τις κυβερνήσεις, αυτά τα πλεονεκτήματα, όπως και οι οικονομικές παράμετροι του θέματος, συγκρίνονται με άλλες τεχνολογίες χαμηλού άνθρακα και μπαίνουν στη ζυγαριά μαζί με το δυνητικό κίνδυνο ραδιενεργού διαρροής. Παρά το ρίσκο, λοιπόν, η πυρηνική ενέργεια φαίνεται όλο και πιο θεληματική για τις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου, όπου η κατανάλωση ενέργειας αυξάνεται με αστρονομικούς ρυθμούς. Η ενεργειακή πολιτική της Κίνας περιλαμβάνει δεκάδες νέους αντιδραστήρες τα επόμενα 15 χρόνια, ενώ προγράμματα πυρηνικής ενέργειας υλοποιούνται τόσο στην Ινδία όσο και στη Ν. Κορέα. Η Ρωσία, επίσης, έχει ήδη ξεκινήσει πρόγραμμα κατασκευής πλωτών πυρηνικών αντιδραστήρων για τις αγορές των μικρών και λιγότερο αναπτυγμένων χωρών. Στη γειτονιά μας, η Βουλγαρία ξεκινά την κατασκευή και δεύτερου πυρηνικού σταθμού, η Τουρκία έχει αποφασίσει την κατασκευή τουλάχιστον μιας μονάδας, η Αλβανία ανακοίνωσε τα δικά της σχέδια τον Οκτώβριο και προς την ίδια επιλογή στέφεται η Αίγυπτος. Αλλά και στην Ευρώπη βορειότερα, η κατάσταση επιταχύνεται. Γαλλία, Βρετανία και Φινλανδία θα κατασκευάσουν νέους σταθμούς, ενώ η Γερμανία το σκέφτεται.
Τελικά που θα οδηγηθούμε ; Κι αν η διαφαινόμενη έξαρση των σεισμών επεκταθεί σε πυρηνικές περιοχές κι αρχίσουν οι διαρροές, τι μπορεί να συμβεί ; Τα εκατομμύρια λίτρα πυρηνικών αποβλήτων έχουν ήδη μολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα επικίνδυνα, τι θα γίνει σε λίγο ; Αν συμβεί ένα ακόμα ραδιολογικό ή χημικό ατύχημα, ποιος θα το πληρώσει το τίμημα, και πόσο ακριβό θα είναι ;
Το περιβόητο βιοντίζελ, ως γνωστόν, παράγεται από την επεξεργασία ελαιούχων σπόρων και φυτών. Η αρχή παραγωγής του έγινε στο ξεκίνημα της δεκαετίας του 80 στη Ν. Αφρική. Το 1990 ξεκίνησε η εμπορευματοποίησή του και από το 1991 το πρώτο βιοντίζελ έγινε ευρέως αποδεκτό, εξασφαλίζοντας υψηλή ποιότητα καυσίμου, αφού δεν είναι τοξικό, δεν περιέχει αρωματικές ενώσεις, είναι εύκολα βιοδιασπώμενο και συγκρινόμενο με το πετρέλαιο, έχει χαμηλότερες εκπομπές σωματιδίων, μονοξειδίου του άνθρακα και υδρογονανθράκων. Στην Ευρώπη οι χώρες μεγαλύτερης παραγωγής είναι η Αυστρία και η Γερμανία. Το βιοντίζελ στη Γερμανία χρησιμοποιείται αυτούσιο ως καύσιμο ενώ στην Ελλάδα, πωλείται στα Ε.Π (ελληνικά πετρέλαια) προκειμένου να προστεθεί στο συμβατικό ντίζελ. Σήμερα το 73% της ποσότητας βιοντίζελ διακινείται από τα ΕΛ. ΠΕ και το υπόλοιπο από την Motor oil. Η ανάπτυξη παραγωγής βιοκαυσίμων έχει μόνον ευεργετήματα για τους αγρότες, γιατί η συνεχής καλλιέργεια των αγρών με την ίδια καλλιέργεια (σιτηρά) κουράζει το έδαφος και μειώνει σημαντικά την απόδοση. Επίσης το βιοντίζελ αποτελεί σοβαρή εναλλακτική πρόταση για την αντιμετώπιση του προβλήματος της διαφαινόμενης εξάντλησης πετρελαίου. Όμως οι κραδασμοί που δημιουργούνται απ΄το ξεκίνημα ακόμα της παραγωγής των βιοκαυσίμων, είναι σοβαροί και φέρνουν στην επιφάνεια συνειδησιακά διλλήματα για όσους ακόμα εξακολουθούν να ενδιαφέρονται για τη λιμοκτονούσα πλειοψηφία της ανθρωπότητας. Οι επικριτές υποστηρίζουν πως η καλλιέργεια ενεργειακών φυτών είναι η σημαντικότερη αιτία για την αλματώδη αύξηση της τιμής των σιτηρών και γενικά των τροφίμων, αφού οι επιδοτήσεις των βιοκαλλιεργειών οδήγησαν στην εγκατάλειψη καλλιεργειών για την παραγωγή τροφίμων, σ΄έναν κόσμο που τα 2/3 των ανθρώπων πεινούν ή υποσιτίζονται! Η ανθρωπότητα και πάλι μπροστά σε ανθρωπιστικά διλλήματα επιτέλους! Και για να μην ξεχνιόμαστε, στην Ελλάδα ήδη λειτουργούν δέκα επιχειρήσεις παραγωγής βιοντίζελ……
Το «βιοντίζελ» για πολλούς αποτελεί την πανάκεια για την αντιμετώπιση του σοβαρού προβλήματος της κλιματικής αλλαγής. Είναι όμως έτσι; Ή μήπως στα ήδη προβλήματα προσθέτουμε κι άλλα; Το πολλά υποσχόμενο αυτό βιοκαύσιμο, παραπλήσιο και άριστο υποκατάστατο του συμβατικού ντίζελ, προέρχεται από τα φυτικά έλαια και τα ζωικά λίπη. Είναι γεγονός πως τα τελευταία εκατό χρόνια έχουμε εξαντλήσει περισσότερα από τα μισά αποθέματα πετρελαίου και αν συνεχιστούν οι σημερινοί ρυθμοί κατανάλωσης και άντλησης στα επόμενα πενήντα θα εξαντλήσουμε και τα υπόλοιπα αποθέματα. Άρα, είναι επιτακτική ανάγκη να στραφούμε σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (πυρηνική, ηλιακή, αιολική, βιοκαύσιμα).
Στη φετινή Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, ο Γενικός Γραμματέας του Ο.Η.Ε μεταξύ των άλλων τόνισε πως πρέπει να απεξαρτηθούμε από τον άνθρακα, γιατί όπως είπε: «η εξάρτηση είναι φοβερό πράγμα. Μας φθείρει, μας εξουσιάζει, μας κάνει να μη βλέπουμε την αλήθεια» . Οι κυβερνήσεις οφείλουν να επενδύσουν στον ήλιο, τον άνεμο και τα κύματα. Κι αν το κάρβουνο και άλλες ρυπογόνες μορφές άνθρακα είναι ίσως η μόνη βιώσιμη λύση για πολλές φτωχές χώρες, οι οποίες εξάλλου θα πληγούν χειρότερα, στις αναπτυγμένες χώρες η τεχνολογία υπάρχει ώστε να χρησιμοποιηθεί η ανανεώσιμη ενέργεια του αέρα, του ήλιου και των κυμάτων. Η αρχή, όμως, μπορεί να γίνει και στο σπίτι. Οι πολίτες, παντού στον κόσμο πρέπει να συμβάλλουν στην όλη προσπάθεια εξοικονόμησης ενέργειας, με την αποφυγή της άσκοπης χρήσης στην καθημερινότητά τους και την υποστήριξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. Τα συμπεράσματα και οι εκτιμήσεις 3.000 ειδικών που εργάστηκαν για την τελευταία έκθεση της αρμόδιας επιτροπής του Ο.Η.Ε (IPCC), η ζέστη στον πλανήτη θα ανέβει από 1,1 έως 6,4 βαθμούς κελσίου, ως το 2100, με πιθανότερη μία άνοδο κατά 1,8 έως 4 βαθμούς, ανάλογα με τα μέτρα που θα ληφθούν. Η στάθμη των ωκεανών θα ανέβει ως το τέλος του αιώνα κατά 18 έως